Laatste reisverhaal Tana Toraja !

11 oktober 2013 - Kesu, Indonesië

Lieve familie en vrienden,

Ik heb eerder nog niet echt zin gehad om achter de iPad te kruipen dus vandaar een beetje een verlaat verhaal over de bruiloft van afgelopen weekend. Het is hier nu vrijdag ochtend en ik ben samen met Yossi lekker aan het "bank" hangen voor de tv voor zover je het een bank mag noemen maar goed beide dus geen zin om iets te doen en aangezien ik toch weinig van de tv programma's kan maken en hier de humor ver beneden peil is zoals wij die kennen, de acteurs en soaps nog erger zijn als gtst en The Bold, is mijn iPad nu een uitkomst haha, daar gaan we !!

Allereerst gaat alles goed met me, de insecten beet is zo goed als verdwenen. De afgelopen 5 weken zijn echt voorbij gevlogen. Kan het haast niet bevatten maar ben helaas nog maar 3 dagen samen met de kinderen in het weeshuis. Al kijk ik ook wel heel erg uit naar mijn nieuwe avontuur, de rondreis !

Misschien hebben jullie op Facebook al wat foto's gezien van de bruiloft van afgelopen weekend, waar ik zo onwijs van genoten heb. Ongelofelijk wat was dat een geweldige belevenis. Vrijdag ochtend hebben we eerst nog voor de kinderen de lunch gemaakt en daarna zijn we vertrokken richting Palopo. Nou ja daarna.. Na nog een uur wachten.. aangezien ze hier de taxi eerst bomvol willen hebben voordat ze überhaupt willen vertrekken, na uur dus vond de taxi chauffeur dat de auto vol genoeg was om te vertrekken, aan de 2 uur durende slingerende weg vol gaten enzovoorts. Yossi had me al aangeraden reis tabletjes in te nemen, dat heb ik dan ook maar braaf gedaan want zelfs Yossi deed het, OMG ! dacht ik nog als zij het zelfs nodig heeft haha. Wij met zijn 2e voor ingepropt en de andere 6 mannen achter in had de chauffeur een big smile en zei in zijn belabberde Engels: let's go ! Ja pf natuurlijk meneer de chauffeur jij heb makkelijk lullen jij kan fatsoenlijk zitten, zucht ! Onderweg was het alsof ik in een achtbaan zat zo gingen we van links naar rechts, de bocht om, hobbel door, gat in de weg haha hopeloos dus. Het uitzicht was wel prachtig de weg lag tussen de bergen dus dat was dan wel weer een pluspunt. Na ruim 2 uur rijden kwamen we in Palopo aan, wat een hitte niet normaal zo anders als in Toraja echt heel apart. Toen gingen we naar de markt daar opzoek naar een nieuwe outfit, daar was ik dus al snel klaar mee in deze hitte, ik vond gelukkig al snel een prachtige oranje Kebaya en toen zijn we wat gaan eten in een restaurantje. Ondertussen werden we gevolgd door een maffe dame, die daar dus bekend om stond want iedereen zei, crazy people crazy people !! Ik hield me tas maar goed in de gaten en kon er verder ook weinig aan doen, het voelde wel erg ongemakkelijk en Yossi werd met de minuut zenuwachtiger haha. Toen we wat gingen eten droop ze af. Na een heerlijke lunch ( complete maaltijd en beide een drankje en een glas water voor 1,25 € ongelofelijk goedkoop dus!) zette we onze reis door want we waren er nog niet we moesten naar het dorp waar Yossi vandaan komt. Hup weer een volgepropt gammel busje in en na een half uur over op een scooter en toen waren we in verweggiestan. Een klein arm oud dorpje waar alleen maar familie van elkaar woonde. Gek genoeg voelde ik me meteen thuis, werd ik dood geknuffeld door alle lieve tante's en oma's en heb ik geholpen met het eten voorbereiden voor de bruiloft. Daarna zijn we bij meneer de dominee en zijn gezin op bezoek geweest omdat dat de zus van de directrice van het weeshuis is. Na het avond eten ging het hele dorp richting de tent die inmiddels opgezet was voor de bruiloft, waar een geluidsinstallatie stond en een keyboard en een paar zangers en zangeressen. Er werd vol op gezongen en iedereen die wilde mocht zijn kunsten ten gehore brengen. Al snel werd er voor mij gezongen en zag ik de andere man die op het podium stond mijn kant op komen lopen, ik deed nog snel een schiet gebedje maar helaas het mocht niet baten hij kwam mij uiteraard ten dans vragen.. SHIT ! Lekker gênant iedereen kijkt al naar me alsof ze water zien branden nu moet ik ook nog met deze beste meneer gaan dansen. Nou ja huppakee de swing der maar in dan. Na ons optreden werd er een dansvloer gecreëerd en werd er met zijn alle gedanst. Allemaal in een grote cirkel elkaars handen vast houden en dan bepaalde passen maken waardoor we langzaam rond gingen, hartstikke leuk en ik had het gelukkig snel door. Iedereen drong zich aan me op en heb zowaar met het halve dorp gedanst haha erg gezellig ! Helaas begon het te stort regenen en onweren waardoor het feest eerder ten einde kwam. De volgende dag mocht ik eindelijk mijn Kebaya aan en werden mijn haren mooi opgestoken en werd ik opgemaakt. Ik voelde me werkelijk waar net een klein meisje die eindelijk haar prinsessenjurk aan mocht om naar het schoolbal te gaan. Haha wat heb ik genoten en wat genoten de vrouwen om mij heen die aan me mochten plukken en me mooi mochten maken. Uit eindelijk waren we allemaal klaar en konden we naar de bruiloft die inmiddels al begonnen was. De foto camera's stonden al paraat en na het poseren wat zo eigenlijk de hele middag door ging konden we het bruidspaar feliciteren en lekker gaan eten. Het was ontzettend gezellig en iedereen was zo lief voor me. Ik voelde helemaal thuis ! Ik betrapte me zelf dan ook op het gevoel dat ik het erg jammer vond toen het afgelopen was. Maar zoals iedereen weet als je het naar je zin hebt vliegt de tijd voorbij. De zus van Yossi heeft me geholpen met uitkleden en mijn haren weer fatsoenlijk te krijgen. Wat dus heel wat was, want zo'n beetje iedere haar die ik op me hoofd heb ( en dat zijn er heel wat haha ) was getoupeerd. Werkelijk waar heel erg getoupeerd, en werd daarna met heel veel haarlak op zijn plek gehouden. Haha dat zorgde dus nog voor heel wat hilariteit. Nou toen moest nog mijn opgemaakte porseleinen gezicht schoon gemaakt worden. Wat ook niet mee viel want dat gaat laag voor laag ivm met de warmte anders ben je zo weer make-up loos en natuurlijk met speciaal spul om alles op zijn plek te houden, en vooral de oog make-up niet uit gaat lopen. Na weer fris en fruitig te zijn gingen we naar een kleine lokale markt boodschappen doen voor het avond eten en heb ik heerlijke Indische hapjes gekocht voor de familie van Yossi als dank dat ik daar mocht logeren. De avond hebben we rustig met zijn alle voor de tv doorgebracht om vervolgens op tijd naar bed te gaan we waren allemaal best wel moe. De nacht was hopeloos, de kleine van de zus van Yossi (3 maanden oud echt een scheet !) heeft ons allemaal wakker gehouden. Wat ook niet zo moeilijk is in een houten huisje op palen waar enkel een gordijn of wat dunne houten platen als muren dienen. Het arme kind huilde en huilde, echt sneu. Vervolgens werd ik wakker door 1 of andere zwerf kat die van boven af op het bed sprong, Jeetje mina, die heb ik vervolgens net zo laten schrikken als die kat bij mij deed en vervolgens niet meer terug gezien, bah ! De volgende dag gingen we naar de kerk. Na de kerkdienst hebben we nog gegeten met de familie en zijn we weer terug gegaan naar Toraja, de reis weer het zelfde verhaal natuurlijk, alleen ietsje erger. Dit keer zaten we achterin gepropt en duwde mijn knieën zo in de stoel voor me dat ik er op een gegeven moment geen gevoel meer in had, jeetje wat was ik pissig. Toen er vervolgens een busje langs de kant kapot stond wilde de beste chauffeur er nog 4 mensen bij proppen. Toen kreeg ik een hardverzakking en vertelde de chauffeur dat wij mensen zijn in een auto, en geen varkens in een vee wagen ! Met het dringende verzoek door te rijden. Ik weet niet of ie engels kon maar mijn blik zei waarschijnlijk ook wel genoeg haha. Vervolgens kwam er 1 iemand bij, voor in gelukkig niet bij ons en ging de rit verder. De chauffeur niet blij met mij natuurlijk maar lekker boeiend ik ook niet met hem want we zaten al een uur opgevouwen. Eindelijk kwamen we in Toraja aan na een snel bezoekje aan familie in rantepao gingen we eindelijk naar het weeshuis ! De kinderen kwamen ons al tegemoet lopen. Gelukkig maar want ik had watermeloenen, bananen, koekjes, verse groenten en snoep mee genomen voor ze dus konden ze mooi sjouwen. 'S avonds hebben we met zijn alle de foto's bekeken en bijgeklets om vervolgens dood moe naar bed te gaan. Dat was me het weekend wel, ontzettend genoten van alle lieve mensen om mij heen en ik ben hen daar erg dankbaar voor. Een weekend vol mooie herinneringen waar ik nog vaak aan terug zal denken.

Verder is deze week weer rustig verlopen tot nu toe net zoals andere weken. School, huiswerk, spelen, zingen, bidden eten en lol maken :-D ! Gisteren heb ik getrakteerd op ijs en ze mochten uit kiezen wat ze wilde en dat werd natuurlijk de grootste, een dikke vette Magnum haha waarna sommige kots misselijk waren natuurlijk, maar vooral niet toe geven omdat ik ze daar al voor gewaarschuwd had haha ! Daarna zijn we druk geweest met volleyballen, pf veel te warm om te sporten hier haha maar gelukkig begon het te regenen waardoor we weer afkoelde en de kinderen er nog meer plezier in hadden mede doordat we helemaal onder het rood/bruine zand zaten wat lekker vies en nat was geworden en aan ons bleef plakken, haha wat zagen we eruit.

Zo nu hebben jullie weer wat te lezen. Vandaag gaan we naar de stad om souvenirs te kopen en boodschappen te doen omdat ik morgen pannenkoeken wil bakken voor de kinderen. Een hele traktatie !! Na het pannenkoeken eten gaan we met zijn alle zwemmen en zondag gaan we nog een dagje uit om vervolgens afscheid te nemen. Niets aan natuurlijk, en daar probeer ik nog maar niet te veel bij na te denken.

Ik hoop als ik in Jakarta ben jullie weer een verhaal te kunnen schrijven en mede te delen dat de reis goed is verlopen.

Lieve familie en vrienden,

Een hele dikke knuffel vanuit Toraja.
-xxx-

Ps internet werkt op het moment heel slecht dus kan zijn dat de foto's wat later komen aangezien ik weinig geduld heb en het uploaden heel erg lang duurt ;-).

9 Reacties

  1. Hermien:
    11 oktober 2013
    Voor ons goede morgen voor jou al weer middag. Het verhaal is net zo mooi als de foto's,wat zag je er mooi uit. Bijna afscheid moeilijk maar je kunt terug kijken op geweldige tijd en wat je nog te wachten staat. Geniet nog een paar dagen en verwend ze nog maar even de kids. En dan op naar het volgende avontuur. Dikke knuffel van mij en tess xxx
  2. Pa:
    11 oktober 2013
    Nou eline afscheid naderd maar wat een mooie week heb je gehad.nu nog een mooie rondreis maken en familie op zoeken van opa ben trots op je en hvj
  3. Wilna v Doorn:
    11 oktober 2013
    Lieve Eline weer genoten van je verhaal , wij wensen je een super fijne rondreis en niet te veel tranen bij het afscheid van de kids , op naar dat andere avontuur . xxx De Buren .
  4. Mam:
    11 oktober 2013
    Hey lieverd, super weer om te lezen en wat een belevenis de bruiloft en de rit er naar toe en weer terug pff. Je zag er geweldig uit en was echt 1 van hen erg mooi, dan ben je als moeder wel heel erg trots idd :-)
    Afscheid nemen is nooit leuk vooral omdat je er ook zolang bent geweest....maar je gaat weer een nieuw avontuur beleven ook geweldig om naar uit te kijken!!
    Heb gekeken op internet bij de Bromo vulkaan dat ziet er indrukwekkend uit, en dan bij zonsopgang dat wordt genieten!!
    Liefs dikke kus Mam en Gert x
  5. Gijsje Cordes:
    11 oktober 2013
    Eline, weer een heel mooi verhaal en wat zag je er mooi uit! Geniet van je laatste dagen daar. Heel veel geluk op je verdere reis. We horen het wel. Lieve groetjes uit Dodewaard.
  6. Oma truus:
    11 oktober 2013
    lieve eline dat is weer een mooi verhaal het afscheid zal niet prettig zijn maar jou kennende gaat dat ook weer goed de tijd gaat ook zo snel nog 3weken dan ben je gelukig weer thuis
    deze reis wordt nog mooier als dat je gehad hebt denk ik
    groetjesomaxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
  7. Lin:
    11 oktober 2013
    Lien! Super verhaal weer hoor, echt fijn om te lezen dat je het zo na je zin heb.
    Je zag er echt prachtig uit! Daar ben ik als vriendin ook trots op haha..
    Lien nog ff en dan ben je weer thuis. Geniet daarom nog maar ff. De tijd vliegt voorbij.! Hele dikke kus en zet m op.
    Liefs x alin en je kleine vriendin Marlin.
  8. Dinie & Jan,:
    11 oktober 2013
    Lieve Eline,
    De foto`s waren al mooi maar nu met het verhaal erbij is het net of we het voor ons zien. Wat kun jij mooi vertellen en schrijven, lang leve de reisblog. Het zou allemaal teveel zijn om dit alles later bij iedereen apart te vertellen. Een hele mooie belevenis en zeer veel indrukken neem jij mee uit jouw droomland. Volg je hart en zet de tanden op elkaar. Daarna een hele mooie reis gewenst.
    Groetjes van ons.
  9. Oma truus:
    13 oktober 2013
    blijf aan je denken vandaag het wordt alleen maar
    spannender wat een belevenis je maakt ons ook wel heel nieuwsgierig het blijft moooixxxxxxxxxxxxxx